Activisten zonder grenzen
“Wanneer de laatste boom is geveld, de laatste vis gedood, de laatste rivier vergiftigd, dan zul je inzien dat je geen geld kunt opeten.”
Van Sprekende Eland
17 juli 2020
Dit is een waar “indianenverhaal”.
Precies dertig jaar geleden was ik als jonge student ooggetuige van een hevige strijd rond de uitbreiding van een golfterrein in Oka (nabij Montreal, Canada). De uitbreiding lag op heilige grond van de Mohawk. Toevallig wordt die grond “The Pines” genoemd, en onze Dennenlaan is in het Engels “Pine Lane” (sic). Zij hadden de vergunning voor de rechtbanken betwist, maar hun bezwaren werden afgewezen. Ten einde raad hebben de Mohawk dan de strijdbijl opgegraven (letterlijk) om hun land en hun levenswijze te verdedigen. Geïmproviseerde wegblokkades werden bewaakt door gewapende “warriors”. De lokale gemeenschap Kanesatake kreeg al snel steun van de naburige Kahnawake, die op hun beurt een belangrijke verkeersbrug over de Sint Lawrence rivier bezetten. De actie kreeg veel aandacht in de media en andere inheemse volkeren (Native Americans / First Nations) vanuit heel Noord- Amerika stuurden hun “warriors” naar het gebied. De veiligheidsdienst van de provincie (Sûreté du Québec) kon de situatie niet meer aan, en de Canadese federale regering zette de grove middelen in. De “warriors” werden omsingeld door duizenden soldaten, met tanks, schepen en helikopters. Gelukkig waren beide partijen gedisciplineerd genoeg, zodat een bloedbad kon vermeden worden. Hoewel vele “warriors” binnen de perimeter wilden doorvechten, konden de “squaws” hen overtuigen om zich over te geven. Uiteindelijk, na lange tijd, werd de vergunning ingetrokken. Sindsdien wordt er meer aandacht besteed aan de rechten van de First Nations in Canada.
In 2019 tekende een projectontwikkelaar uit Québec een overeenkomst met de Mohawk Council of Kanesatake om een perceel van 60 hectaren van “The Pines” terug te geven, dit als een ecologische schenking in het kader van een programma van de federale regering.
Eind goed, al goed.
Uiteraard is Semper Ferraris tegen elke vorm van illegale actie, maar we kunnen wel een voorbeeld nemen aan de passie en de volharding van de Mohawk, die ondanks de geringe slaagkansen toch bleven doorgaan. Ze leren ons ook dat samenwerking met mensen en verenigingen van buiten een kleine gemeenschap echt rendeert en dat een lokaal geschil naar een hoger niveau kan getild worden.Op termijn kan zelfs een mentaliteitswijziging op gang gebracht worden met betrekking tot de verhouding tussen mens en natuur. Voor meer achtergrond over de opstand kunt u googelen met de kernwoorden “Oka Canada 1990”.
Een recent voorbeeld van een succesvolle en geweldloze actie dichter bij ons is het Ravottersbos (Zottegem, Oost- Vlaanderen).
U vindt alle informatie op ravottersbos.be.